Als aan het begin van de jaren 80 er 3 inwoneners van Kopenhagen, zich niets aantrekkend van de ernst des levens, gewoon doen wat ze willen doen, is dit niet echt het voorteken dat zich deze 3 ooit zullen ontwikkellen in iets dat je een succesvolle rock-band zou kunnen noemen. Peter Jensen (drums), Stig Pedersen (bass) en Jesper Binzer (zang&gitaar) maken zo nu en dat wat muziek en voor de rest feesten over datgene wat ze enige jaren later in hun grootste hit zullen samenvatten "Sleeping my Day Away.

Toen der tijd was er niets wat deed vermoeden dat ze 20 jaar later nog steeds een groot nummer zijn en met hun sterk aanwezige zelfkritiek toch werldsuccessen zouden kunnen behalen. Het echte muzikalische succes komt eigenlijk pas als de broer van Jesper, Jacob Binzer bij de band mee gaat doen.

In deze formatie neemt men ook het album "Call of the Wild"op en richt men en passant het genre CowPunk op. De band draagt vanaf dat moment terrecht zijn naam. Het daarop volgende No Fuel Left for the Pilgrims wordt tot cult album gebombardeerd en heeft aan het eind van de jaren 80 een hele horde Rock en Punk fans beinvloed.

Wat er volgden waren enkel bewogen jaren. Studio albums tussen commercieël succes en creatieve vernieuwing, maar ook zakelijke tegenslagen, bedroevende verkoopcijfers en rare uitglijders, die ook bij de fans voor behoorlijk wat verwarring zorgden.

Met de start van het nieuwe millenium en het album "Everything Glows" (waarop Peter Jensen vervangen is door Laust Sonne) keert men weer terug naar hun roots en daarmee ook naar het succes. De oudere fans kunnen zich weer vinden in de ingeslagen weg.

D-A-D is onkanks alle Volbeats, Veto's of hoe ze ook allemaal mogen heten, als 20 jaar de grootste Rockband van Denemarken. Het aantal headliners die ze hbben gespeeld op bijvoorbeeld het legendarische Roskilde Festival zijn op een hand niet meer te telln. En hun albums brengen twee decenia na de überhit Sleeping My Day Away nog steeds platinum albums op. 

De huidige toestand zou heden ten dage dus niet beter kunnen met de band rondom de gebroeders Binzen. En toch rust men niet op de welverdiende palmares uit,na het uitbrengen van het album Monster Philosphy, maar is men op zoek naar ingangen die leiden naar hun innerlijke muzikale identiteit.

Die zoektocht bracht een album voort dat, met relaxte rock nummers zoals Beautiful Together en Revolution Milk and Honey en River, en dan nog eens het bijna country achtige nummer Money Always Takes The Place of Life, waar,ee de band hun geschiedenis als uitvinders van de CowPunk een eer bewijzen.

Zo hoort zich dus een album aan van 4 muzikanten die niemand meer iets te bewijzen hebben, maar het ondanks alles toch willen. vol ambitie, speels en altijd weten tot hoever men kan/moet gaan. De karismatische zan van Jesper Binzen is de rode draad door het album, waar men soms naar rechts of links uitstapjes maakt, rockt en plezier beleefd.