Toen in 1996 de deense trashers van Fear Itself ermee ophielden, besloten de broers Lars F. Larsen (zang) en Gitarist Kristian H. Larsen, dat men ook nu met elkaar verder wilde in dezelfde richting om muziek te maken. Lars contacteerde de drummer van Rip 'n Tear, Mads Volf, en vraagt hem of hij geen zin heeft in een stevige power metal band.

Dat heeft hij inderdaad, maar hij weet tot dan nog niet dat de band maar uit een zanger en gitarist bestaat. Mads haalt even later gewoon zijn zwager Rene S. Nielsen erbij, die van te voren bass speelde in de band Scarecrow. In die tijd noemt men zichzelf nog Manticore, en onder deze naam brengen ze in 1997 een EP uit getiteld "Dead End Solution". Maar dan meldt zich ook een band uit Australie, die reeds lang de rechten heeft voor de naam Manticore.

Dus noemen de mannen uit Kopenhagen zich gewoon Manticora, en tekenen vrij snel een contract bij het griekse Black Lotus Label. Maar voor hun debut album is niet alleen een goede gitarist nodig, maar ook een uitstekende keyboardspeler, de gitarist wordt gevonden in de persoon van Flemming Schultz en de keyboarder in de persoon van Jeppe Eg Jensen, die ook beide op "Roots of Eternity"debuteren. Het album krijgt voornamelijk goede kritieken en de band bereid zich dan ook voor op hun eerste tour.

Door een aaneenschakeling van ongelukkige omstandigheden gaat de tour niet door. Daarom begint men gewoon aan de opnames voor het tweede album. Maar ook bij het label is niet alles rozengeur en zonnenschijn, althans niet zoals de Denen het zich voorgesteld hebben. Daarom gaat men op zoek naar een andere partner. Deze wordt gevonden in Scarlet, waar in April van 2001 het album "Darkness With Tales To Tell" uitgebracht wordt. Maar amper ligt het album in de schappen als Rene het goed geweest vind en de hoed op de haak gooit en zich vervolgens terug trekt.

Erg lang hoeft men niet te zoeken, want met Kasper Gram heeft men al snel de juiste man te pakken. Maar net is Kasper goed en wel bij de band als ook Flemming zich verontschuldigd en vertrekt. Nog tijdens de orientatie periode voor een nieuwe lead gitarist, begint men met het opnemen van het nieuwe album, een concept album. Als alles klaar is voor de opnamen van het nieuwe album, vindt men in de persoon van Martin Arendal ook de missende schakel voor de band.

Wat hij allemaal in zijn mars heeft laat hij zien op het album Hyperion, die geinspireerd is op het gelijknamige boek van Dan Simmons. Het concept album is het laatste werk van Jeppe, die zich op zijn studie stort en later weer bij Urkraft opduikt. Manticora besluit hem niet permanent te vervangen, en voor de voor de deur staande europeese tour nodigt men gewoon hun maatje Martin Jorgensen uit.

Na Hyperion wil men zich niet weer storten op de stress en al het werk van een concept album, maar toch draait het daar weer op uit. Voor 8 deadly Sins, ontstaan eerst de teksten en dan pas de muzikale omzetting van het verhaal. Voor dit album vraagt men Beyond Twilight baas/keyboarder Finn Zierler om met hen mee te doen bij de opnames en zijn heel aparte "touch" toe te voegen aan het album. Voor het eerst heeft Lars ook de tijd om zich op de belangrijke gezangs partijen te concentreren.

Het duitse Massacre Label toont zich aangenaam verrast over het eindresultaat en brengt het album uit in 2004. In de VS komt het album via Nightmare Records op de markt en zelfs in Zuid-Amerika en Japan wordt het album uitgebracht. Eindelijk is het in 2005 weer tijd voor een uitgebreidde tour, die samen met Angra en Edenbridge door geheel Europa leidt. Helaas kunnen noch Martin, noch Finn aan de tour deelnemen. Daarom worden Gitarist Stefan Johansson en Keyboarder Andreas Lindahl gevraagd deel te nemen aan deze tour.

Tegelijkertijd worden ook de eerste drie albums voor de Europeese markt opnieuw opgenomen. De tour verloopt erg goed en Manticora is klaar om voor een groter publiek te spelen. Nadat men hun eerste gig in de VS hebben gehad, duikt men weer het studio in, om het volgende concept album op te nemen. Alleen heeft men zoveel ideeën voor het album dat al gauw blijkt dat er een dubbel-album nodig is om al hun materiaal te herbergen. Het eerste deel levert men af in 2006 onder de naam "The Black Circus Part. I".

Na een kleine tour met Andromeda verschijnt het album in September, en in oktober al is men bezig met het tweede deel van het verhaal. Maar tussentijds neemt men afscheid van hun label en vinden een nieuw tehuis bij het spaanse Locomotive Label. Midden mei 2007 verschijnt daar "The Black Circus Part II - Disclosure" en brengt daarmee het concept tot een uitzonderlijk einde. Ook levert men nog een bijdrage op de Tankard-Tribute Sampler "Best Case Scenario - 25 Years in Beer.